25 december 2008: TV Kersttoespraak van de Gouverneur

Geachte medeburgers,

Ik richt mij vandaag tot u om u een heeI prettig kerstfeest te wensen!

Met Kerstmis geven we elkaar cadeautjes. We zijn er allemaal op uit gegaan om kerstcadeaus voor onze familie, vrienden en collega’s te kopen of te maken. Stelt u zich eens voor, twee mannen die kerstinkopen doen voor hun gezinnen.

De eerste man ontdekt autobanden in de uitverkoop, en omdat de autobanden van zijn vrouw nodig vervangen moeten worden, besluit hij dat dit een perfect, praktisch cadeau is. Als zijn vrouw op eerste Kerstdag haar banden uitpakt, is ze niet blij. De man heeft ook een zoon die heel veel naar muziek luistert. De vader vindt dat zijn zoon lichamelijk actiever moet zijn, en koopt voor hem een basketbal, een voetbal, joggingschoenen, alles wat de jongen aan sportartikelen nodig zou kunnen hebben. Maar als de zoon de vele cadeaus uitpakt, is hij niet blij.

De tweede man gaat winkelen voor zijn vrouw, loopt langs de etalage van een juwelier en ziet de oorbellen die ze zo mooi vond. Hij koopt deze oorbellen voor zijn vrouw en als ze op eerste Kerstdag het cadeau uitpakt, is ze blij. “Je wist het nog”, zegt ze tegen haar man.

Ook deze man heeft een zoon. Hij heeft gezien dat zijn zoon vaak in een oude agenda aan het tekenen is, en ook al is hij zelf meer een sportfan, hij koopt een schetsboek en goede tekenpotloden voor zijn zoon. Als de jongen zijn cadeau uitpakt, is hij blij. “Hé, je hebt gezien dat ik graag teken”, zegt hij tegen zijn vader.

Waarom is het tweede gezin gelukkiger dan het eerste? Wat is het verschil tussen deze twee mannen die hun kerstinkopen doen? Het verschil ligt niet in de prijs of in de bijzonderheid van de gekochte cadeaus, en ook is het niet zo dat de ene man meer van zijn gezin houdt dan de andere. Het verschil ligt in het inlevingsvermogen. De eerste man kocht cadeaus die op zijn eigen waarden en smaak gebaseerd zijn. De tweede man nam de tijd om te luisteren, dingen op te merken en zich te herinneren, zijn vrouw en zoon te begrijpen. Deze man kon zich in zijn vrouw en zoon verplaatsen.

Empathie is het vermogen om de gevoelens van een ander te begrijpen en erin door te dringen. Het is proberen je in die persoon te verplaatsen en je voor te stellen hoe de ander zou denken, voelen, reageren in een bepaalde situatie.

Inlevingsvermogen tonen betekent niet dat je altijd aardig moet zijn, en ook niet dat je het altijd eens bent met elkaar. Inlevingsvermogen gaat veel verder.

Het betekent dat je de verleiding weerstaat om alleen aan jezelf te denken, en dat je wat je zelf belangrijk vindt opzij schuift. Het betekent dat je je openstelt zodat je anderen begrijpt, en erkent dat hun manier van beleven, ook al is die anders, even zinvol en belangrijk is.

Als er één goed moment is om inlevingsvermogen te tonen, om je in iemand anders te verplaatsen, om te proberen eerst te begrijpen en dan pas begrepen te worden, dan is het nu. Ons land maakt een proces van grote veranderingen door.

Terwijl we al een multiculturele en meertalige natie zijn, zullen we binnenkort eens te meer de vele verschillende tradities, waarden en manieren van leven die in de Antillen bestaan, onderkennen. We zullen veranderingen in het onderwijs meemaken, in de bevolkingssamenstelling, in financiën en ook in de structuur van de regering. Tijdens dit proces van verandering is het vermogen om je in anderen, en zelfs in je tegenstander, te verplaatsen van essentieel belang.

Zo staat empathie ook aan de basis van ons economisch succes en kan door middel van klantgerichtheid getoond worden. Het houdt in dat we vooruitlopen op de behoeften en wensen van onze klanten door ons voor te stellen hoe zij denken en wat zij voelen.

Maar, zult u misschien vragen, wat als ik me wel inleef in anderen en zij dat niet doen in mij?

De spiraal van wrok, vergelding en wraak waar velen van ons zich in bevinden, komt vaak voort uit een gebrek aan inlevingsvermogen: we staan te lang stil bij onze eigen grieven en eigen gezichtspunten. Deze spiraal is voor iedereen nadelig. We kunnen hem doorbreken door moedig te kiezen voor medelijden en vergiffenis in plaats van boosheid en afkeuring. Als anderen voelen hoe wij ons best doen om hen te begrijpen, zullen zij op hun beurt proberen ons te begrijpen.

Als wij ons eigenbelang wat gemakkelijker opzij kunnen schuiven, zullen we zeker meer succes kennen en gelukkiger zijn. We kunnen allemaal voordeel hebben van een leven met empathie.

Bonnie Jean Wasmund zei:

“De mensen zullen vergeten wat je hebt gezegd, ze zullen vergeten wat je hebt gedaan, maar ze zullen nooit vergeten hoe ze zich door jou voelden."

U zult misschien ook vragen, zal ik mijn identiteit niet verliezen als ik me steeds in anderen moet verplaatsen? Als we vertrouwen hebben in onze eigen waarden en meningen, in onze eigen cultuur, dan zullen we ons niet bedreigd voelen door “anders zijn”. Laten we de spannende dialoog die voortkomt uit “anders zijn” met open armen aangaan.

Laten we ons bewust zijn van de persoonlijke groei die we kunnen doormaken doordat we met nieuwe ideeën in aanraking komen, en doordat we proberen te begrijpen.

Laten we een sterke, gezonde cultuur blijven, die zich handhaaft vanwege onze bereidheid om met anderen te delen, vanwege ons vermogen om ons aan te passen aan een veranderende wereld, en vanwege onze houding van openheid en respect.

Het is immers zoals een zekere Evan Brown zei:

“De weg naar respect is geplaveid met kennis en empathie.”

Ja, en hoe worden we dan mensen die zich beter kunnen inleven? We moeten beginnen onze vooroordelen opzij te zetten, en andere ideeën en andere gemeenschappen met een open houding en een open hart tegemoet te treden. We moeten de tijd nemen om te luisteren en te kijken, en dan vragen te stellen. Vragen die niet bedoeld zijn om de ideeën van een ander te dwarsbomen, maar om ze te begrijpen.

Deze Kerst kunnen we beginnen door onze familieleden en vrienden de cadeaus en bemoedigende woorden te geven die weergeven wie zíj zijn, niet wie wíj zijn. Als we merken hoe fijn het voelt als iemand van wie we houden zegt “Hé, je wist het nog”, “Hé, je hebt gezien dat ik dat leuk vind”, dan zullen we vast en zeker empathie willen toepassen in onze buurt, op ons werk, in ons land.

Het is nu het moment om de verschillen in onze gemeenschap die ons, Antillianen, zo speciaal maken te omarmen, en om duidelijk te laten zien dat inlevingsvermogen het kenmerk van het Antilliaanse volk is.

Mijn vrouw Dulcie en ik, en onze drie zoons, wensen u allen een heel fijn kerstfeest.